شعر تغيرت البلاد و من عليها * و وجه [ 1 ] الارض مغبّر قبيح تغيّر كل ذى لون و طعم * و قلّ بشاشة الوجه المليح [ 2 ] فما لى لا ابرح ( ؟ ) لسكب دمعى * و هابيل تواره ( ؟ ) الضريح [ 3 ] بان قتل قابيل اخاه ( ؟ ) * فما انا فى حياتي مستريح [ 4 ] فاجابه ابليس عليه اللعنه تخلّ [ 5 ] عن البلاد و ساكنيها * فيرمى الخلد صاق بد الفسيح [ 6 ] و كنت بها و زوجك فى [ 7 ] رخاء * و قلبك من اذى الدنيا مريح فما زالت مكايدتى و مكرى * الى ان فاتك الثمن الربيح [ 8 ] فلولا رحمة الجبار اضحى * بكفك من جنان الخلد ريح و لكن منه قرب حسن عفو * و كنت بعير ما عفو طريح [ 9 ]

--> [ ( 1 ) ] روايتي : فوجه ( دولتشاه ص 20 ) [ ( 2 ) ] اصل روايت چنين است ولي مصحح دولتشاه آن را اصلاح كرده و چنين ضبط نموده : و قل بشاشة وجه مليح ، چه در صورت روايت اصل عيبى متوجه قافيه خواهد شد كه آن را ( اقواء ) گويند و آن چنان است كه اعراب قوافى با يك ديگر متفاوت باشد و اتفاقا اين عيب در اين اشعار موجود است و حمزة بن الحسن الاصفهانى در كتاب ( التنبيه ) متعرض ساختگى بودن اين اشعار و اغلاط آن شده است و مردى را ذكر مىكند كه مولد اخبار امم ماضيه بوده و اعراب باديه را مهمان ميكرده و بمناسبت موضوع خود از آنها شعر مىطلبيده و آنها هم ميگفته‌اند و از آن جمله اين اشعار منسوب بآدم را ذكر كرده و سپس گويد : « فنسب بغاوته الى نبي من انبياء اللّه شعرا ركيكا واهى الرّكن ضعيف الاسراد ذا اقواء و لم يعلم ان الا قواء من اكبر عيوب الشعر . . . الخ » ( يادداشتهائى از نسخهء خطى مدرسهء مروى ) [ ( 3 ) ] كذا ؟ و بجاى اين شعر در كتاب حمزه و دولتشاه ( ليدن ص 20 ) شعر ديگريست با اندك اختلافات : فيا اسفا على هابيل ابنى * قتيل قد توسد فى الضريح كه در دولتشاه مصراع دوم باز تصرف شده و اقواء از آن بر طرف شده است : فوا اسفى على هابيل ابنى * قتيل قد تضمنه الضريح [ ( 4 ) ] اين شعر هم در روايات دسترس موجود نبود ، و مصرع اول آن مغشوش است [ ( 5 ) ] دولتشاه ( تنح ) [ ( 6 ) ] دولتشاه : و هافى الخلد ضاق بك الفسيح [ ( 7 ) ] در اصل شعر بى نقطه است . دولتشاه : فى قرار [ ( 8 ) ] اصل : الى ان بابل الشمس السريح از نسخهء دولتشاه اصلاح شد . [ ( 9 ) ] كذا . . ؟ و در دولتشاه ديده نشد ،